TERUGKIJKEN OP ACHT JAAR

Tja, nu het einde in zicht komt, ga ik eigenlijk pas terugkijken. Ik heb nooit gedacht, heb ik alle doelen nu bereikt? Ik heb meer gekeken naar: wat moeten we doen? Ik vond het belangrijk om er meer een club van te maken. Als MP sta je altijd 'aan', om zo maar te zeggen. Maakt niet uit welke dag het is. Als ik tijdens zondag met carnaval, over de mensenmassa kijk op de Markt denk ik: dat doen Wij. Dat hebben Wij toch mooi gedaan. Ik denk nooit Ik maar Wij. Ik vind ook dat er als vereniging meer oog is geweest voor wat we met z'n allen doen. Heel blij ben ik dat er vier vrouwen tot de Ministerraad zijn toegetreden en er is verjonging gekomen. Miraokels Spektaokel was echt wel geweldig om te doen. Ik heb het nooit allemaal goed gedaan, maar wel met heel veel liefde en plezier.

GA JE OETELDONK MISSEN?

Het is een dubbel gevoel. Het lijkt me heerlijk om gewoon als Sander van de Gevel door de stad te lopen, maar ik ga het natuurlijk wel missen. Ik ben niet bang om in een gat te vallen. En nee...je ziet me niet terug in een commissie of zo. Als MP moet je daar toch mee oppassen. De afgelopen jaren heb ik veel mensen uit allerlei gelederen leren kennen en dat geeft veel voldoening. Als er een probleem is, moet ik het wel oplossen. Ik voel de druk, maar schiet niet meteen in de stress. Als het gaat om mensen, moet je zorgzaam zijn. Dat geldt ook als je bijvoorbeeld in de Sint Jan iets moet zeggen tijdens een begrafenis. Dat is moeilijk.

WAT HEEFT DE OETELDONKSCHE CLUB JE GEBRACHT?

Toen ik als minister van PPC aantrad jaren geleden wist ik, dat wil ik doen. Minister zijn is eigenlijk de beste management-opleiding die ik ken. Als minister van PPC kon ik leren, vrijwilligers aansturen en het is leuk, omdat je er met hart en ziel in zit. Mijn voorganger Frans Reyner vroeg me-jaren later-of ik MP wilde worden. Ik dacht, is dat wel iets voor mij? Het lijkt me een hondenbaan! Met mijn partner heb ik er vaak en uitgebreid over gesproken, totdat we tegen elkaar zeiden: we gaan het doen. Met nadruk op We. Je doet het nu eenmaal samen. Van de ene op de andere dag kende iedereen mij, andersom kende ik niet meer mensen dan voorheen het geval was. Tja...dat was wel even wennen. Al met al heeft het me veel gebracht. Veel emotie, veel nieuwe mensen, veel levens en de gelegenheid om te netwerken. Dat is leuk en zie ik als een verrijking. Wat ik vooral gevoeld heb, is de emotie in Oeteldonk. En dat gevoel is uniek.

DAT GEVOEL,HEBBEN WIJ OETELDONKERS DAT ALLEEN?

Nee, dat denk ik niet. Die verbondenheid tussen mensen, voel ik ook elders. Maar hier in Oeteldonk leeft mijn carnaval. Ik hou van het protocol, de muziekskes en het traditionele programma.

DE GROEI VAN OETELDONK?

Ik ben een reclameman. Toen ik MP werd, ben ik met waardes gaan werken en heb ze gedeeld. Als de donderdag voor carnaval en de zondag van carnaval hetzelfde zijn,is dat niet goed. Het zijn bijzondere dagen met ieder hun eigen waarde. Op de dinsdag wilden we de muziek in de belangstelling zetten. Dat is niet helemaal gelukt. De veiligheid, dat is ook een thema dat de afgelopen jaren een enorme vlucht heeft genomen. We moeten als organisatie ineens met al die veiligheidsregels omgaan. Oeteldonk hoeft niet groter te groeien, maar we moeten wel zorgen dat er voldoende geld is. Alles wordt duurder ook die veiligheidseisen.

TOEKOMST VAN OETELDONK?

Het allerbelangrijkste vind ik dat er carnaval gevierd wordt in onze stad Dat protocol nog steeds de basis is, ook over twintig jaar. Dat er dan nog steeds3.000 muzikanten zijn. Dat we allemaal een beetje dezelfde kleding dragen, die onze verbondenheid weergeeft. Oeteldonk is 100.000 keer voelen. Dit is mijn carnaval. Dit is mijn Oeteldonk!